فارسی

1404

گالینگور

بالک لب رنگی

وزیری

1

615

ولت‌آبادی در پیش‌گفتار کتاب، ضمن مرور تجربه‌هایش در عرصه‌ی نمایش، تئاتر را هنری «شریف و بی‌ریا» می‌خواند و تأکید می‌کند که حضور در صحنه‌ی تئاتر یکی از صادقانه‌ترین تجربه‌های زیستی‌اش بوده است. او با یادآوری دشواری‌های اجرای نمایش در دهه‌های گذشته، از سانسور و موانعی می‌گوید که باعث شد برخی از نمایشنامه‌هایش هرگز روی صحنه نروند. نمایشنامه‌ی «تنگنا» ـ که بخشی از آن بعدها در فیلم «گوزن‌ها» اقتباس شد ـ از جمله همین آثار است. در مقدمه‌ی تحلیلی کتاب، دولت‌آبادی از تأثیر آنتوان چخوف بر نمایشنامه‌ی «خانه‌ی آخر» نیز سخن می‌گوید و تاکید می‌کند این اثر برگرفته از داستان معروف «اتاق شماره شش» است. او در این بازنویسی، مفاهیم فلسفی و انسانی چخوف را در بافتی ایرانی بازآفرینی کرده است. نمایشنامه‌ی «گل آتشین» نیز با الهام از فضای آثار فسیوالاد گارشین، نویسنده‌ی روس، نوشته شده و به تقابل امید و رنج در جهان انسان معاصر می‌پردازد. «پنج» در نگاه منتقدان می‌تواند حلقه‌ی وصل میان نویسنده‌ی رمان‌نویس با تئاتر باشد که او در دهه‌ی چهل و پنجاه خورشیدی در آن پرورش یافت. این اثر، دریچه‌ای تازه به وجوه کمتر دیده‌شده‌ی قلم دولت‌آبادی می‌گشاید؛ وجوهی که میان ادبیات، فلسفه و نمایش رفت‌و‌برگشت دارد.